روز مرگی

روزمرگي بدجوري براي همه ما شده عادت. امروز صبح كه از خواب پا شديم دقيقا همون كاري رو كرديم كه ديروز انجام داديم و احتمالا تا وقتي بيداريم دقيقا كارهامون فتوكپي ديروزمونه .

احتمالا كارهاي عادي ديروزمون هم مثل پريروز بود و پريروز هم مثل ...

زندگي اگر عمق نداشته باشه ، اگر درگير كارهاي روز مره باشي و اگر دنبال هدف نباشي كم كم عمق خودش رو از دست مي ده . ميگن عمق رودخونه هر چقدر هم كه سطحش پر خروش و پر كف باشه هميشه آرومه و البته حتما تغييرات اساسي مثل تغيير مسير رود هميشه از كف آغاز مي شه.

قبلا كه مدرسه مي رفتيم برنامه كلاسي داشتيم مثلا شنبه : رياضي ،‌ انشا و ورزش يا يك شنبه : ادبيات ، زبان ، مباني ديجيتال !! ( قابل توجه بچه هاي هنرستان آزادي فلسطين !!)

امروزه اما هيچ برنامه اي تو كار نيست كه نيست . صبح مي ريم سركار . عصر مي آيم خونه . شام و بعد تلويزيون و بعد خواب . چشم هم كه باز مي كنيم دوباره صبح شده و بايد بريم سركار و الي آخر ...

يه موقع هم از خواب غفلت پا مي شيم كه مي بينيم ديگه اخرهاي كاريم و كم كم بايد غزل رو بخونيم ديگه ... به قول سعدي :

اي كه پنجاه رفت و در خوابي مگر اين چند روزه دريابي

به نظرم بايد يه تكوني به خودمون بديم و از اين رخوت كه تا مغز استخوانمان ريشه كرده در بيايم البته اگر حالي براي تكون خوردن مونده باشه . نظر شما چيه ؟

خبرنگاری و اینترنت ؟ استغفرالله!!

خبرنگار باشی و از ابتدای سال به اینترنت دسترسی نداشته باشی !! چه حالی بهت دست می ده . بویژه اینکه به قول بعضی ها معتاد هم به اینترنت باشی یا به قول معروف اعتیاد دیجیتالی داشته باشی !! این هم از اون حرفاس دیگه . حالا شده نقل ما . از اول امسال به هیچ وجه به اینترنت دسترسی نداشتم اکانت منزل با اجازه تموم شده و اداره هم که ( چی بگم !!! ترجیح می دم این مطلب رو به شدت سانسور کنم تا سرو صدای کسی در نیاد ) . گذشته از تاثیر منفی اون روی کیفیت کار خبری ما !!! کلی هم پکریم که به دوستان دسترسی نداشتیم و با وجود کلی مطلب نتونستم به روز کنم . به هر حال عذر تقصیر خدمت دوستان عزیز دارم و امیدوارم من رو ببخشند.

امیدوارم از این به بعد سریعتر به روز کنم .